Kitabın içine girdiğimde beni en çok etkileyen şey, yazarın kelimeleri adeta birer silah veya yara bandı gibi kullanma biçimi oldu. İnsan ilişkilerindeki o karmaşık düğümleri, en basit ama bir o kadar da vurucu kelimelerle anlatması okurken beni durup düşünmeye sevk etti. Özellikle çürümüş kelimeler metaforu, hepimizin hayatında birikmiş, söyleyemediğimiz veya yanlış söylediğimiz o yükleri temsil ediyor sanki.. Sadece bir hikaye okumuyor, karakterle birlikte kendi geçmişinize de bir yolculuğa çıkıyormuşsunuz gibi hissettiriyor. Okurken insanın içindeki o saklı kalan parçaların yavaş yavaş gün yüzüne çıktığını fark ediyorsunuz
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.