Esirgeyen Gökyüzü, insanın kendi içindeki boşluktan ve anlamsızlıktan kaçmak için çıktığı yolculukta, doğanın ve evrenin mutlak kayıtsızlığı karşısında nasıl un ufak olduğunu anlatan karanlık bir varoluşçu romandır. Kitabin anlatımı betimlemeleri cok guzel olsada kitaba ayak uydurmakta onu hissetmekte o kadar zorlandim ki bu okuma zamanimi epey uzatti. Port ve Kit arasindaki o iletisimsizligin kopuşun hep duzelecegini bekleyerek okudum. Çölün zorluklarinin onlari birbirine kenetleyecegini aralarindaki uzaklasmanin son bulacagini mutlu bir sonla kitabi bitirecegimi dusunurken sayfalari çevirdikce daha ağır melankolik bir anlatimla ağır bir dramla karşılaştım bu kadar da olmaz dedigim satirlar cok oldu. Sonlarda ise Kit'in hafızasıni ve benligini kaybettiği, psikolojik bir çöküşe sureklendigi sayfalar o kadar akiciydi ki kitabın başlarındaki ve ortalarindaki anlatımdan daha hizli gecti sayfalar... Hep bir çıkış beklemistim Kit için ama bu kadar zorlu olacagini dusunmemistim... Sonuç olarak guzel bir kitap guzel bir anlatim. Keyifli okumalar
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.