Aşk Meleği serisine bu novella ile veda etmek hem çok keyifli hem de biraz hüzünlüydü. Dört kitap boyunca kahkahalarla, romantizmle ve birbirinden renkli karakterlerle dolu bir maceraya eşlik ettikten sonra, onların yıllar sonraki hayatlarını görmek bana adeta eski dostları ziyaret ediyormuşum hissi verdi.
Aşk Meleği Aşkına, ana hikâyeden üç yıl sonrasını anlatıyor ve bu nedenle büyük çatışmalardan çok karakterlerin günlük yaşamlarına, aile hayatlarına ve mutluluklarına odaklanıyor. Emelle'in artık hem Patron Aşk Meleği, hem eş hem de anne olarak hayatını dengelemeye çalışmasını okumak oldukça eğlenceliydi. Onun sakarlığı, enerjisi ve bitmek bilmeyen telaşı serinin ilk kitabındaki sıcak atmosferi yeniden hissettirdi. Özellikle yeni Aşk Meleği adaylarını eğitmeye çalışırken yaşadığı komik olaylar yüzümde sürekli bir tebessüm oluşturdu.
Serinin en sevdiğim yönlerinden biri her zaman karakter dinamikleri olmuştu. Ronak hâlâ güçlü, koruyucu ve lider ruhlu tavırlarıyla öne çıkarken, sert görünümünün altında ne kadar yumuşak bir kalbe sahip olduğunu görmek çok güzeldi. Evert yine sivri dili ve esprileriyle sahneleri renklendirirken, Sylred'in sakin ve şefkatli yapısı huzur veriyordu. Okot ise her zamanki gibi nazik devimizdi; gücüyle etkileyen ama sevgisini göstermeyi bilen karakterlerden biri olarak kalbimi kazanmaya devam etti.
Elbette kitabın gerçek yıldızı yine Emelle'di. Dört farklı karakterle kurduğu ilişkiyi yönetme şekli, onları bazen şaşırtması bazen de parmağında oynatması o kadar eğlenceliydi ki birçok sahnede kahkahalar atmadan duramadım. Raven Kennedy'nin mizah anlayışı bu seride gerçekten parlıyor ve bu novella da bunun en güzel örneklerinden biri olmuş.
Kitabın en keyifli yanlarından biri de karakterleri artık ebeveyn olarak görmekti. Bebekler, aile içindeki küçük kaoslar ve özellikle doğum sahnesi beni hem güldürdü hem de karakterlere daha da bağladı. Genfinler ve Lamassu'nun baba rollerini okumak beklediğimden çok daha eğlenceliydi. Bu sahneler hikâyeye sıcaklık ve samimiyet katmış.
Tek eksik bulduğum nokta ise üçüncü kitaptaki bazı karakterlerin neredeyse hiç yer almamasıydı. Lex, Prenses ve özellikle Belren hakkında daha fazla şey okumayı isterdim. Seri boyunca merak uyandıran bazı karakterlerin bu vedada daha fazla yer bulamaması küçük bir hayal kırıklığı yarattı.
Genel olarak Aşk Meleği Aşkına, sevdiğimiz karakterlerle son kez vakit geçirmemizi sağlayan, bol kahkahalı, sıcacık ve keyifli bir veda kitabı olmuş. Büyük olaylardan çok mutluluğa, aileye ve karakterlerin huzurlu yaşamlarına odaklanan bu novella, seriyi seven okurlar için adeta bir kapanış hediyesi niteliğinde. Raven Kennedy'nin yarattığı bu eğlenceli dünyaya veda etmek zor olsa da, Emelle ve bağlarının hikâyesini böylesine tatlı bir sonla noktalamak beni oldukça mutlu etti. Seri boyunca en çok güldüğüm, karakterlerine en çok bağlandığım ters harem serilerinden biri olarak hafızamda yerini aldı.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.