Aylin Balboa’nın bu kitabını okurken, aslında dışarıdan bakınca eski usul mektuplaşmalardan ibaret gibi görünse de, derinlerde bambaşka bir yolculuk olduğunu fark ettim. Bu kitap, bir kadının kendi yalnızlığıyla barışma, 'ben' dediği o daracık hapishaneden çıkıp özgürlüğüne kavuşma hikâyesi aslında.
Yani o mektupların asıl amacı, Osman’ın onları okuması ya da ona ulaşması değil; aslında Osman’ı bir vesile olarak kullanıp, ilişkide yarım kalan ne varsa dışarı dökmek ve o yüklerden arınmak. Kısacası; birine veda etmekten ziyade, kendi içindeki o iyileşme sürecini başlatmanın ve kendine yeniden dönmenin hikâyesi bu. Yine de Osman’la olan yüzleşmelerini ve ayrılık sebeplerini merak etmedim değil; acaba gerçekten yüzleşseler nasıl olurdu diye düşünmeden edemiyorum.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.