Nietzsche'nin o meşhur dağ zirvesinden seslendiği Böyle Buyurdu Zerdüşt, okuma deneyimimi bambaşka bir boyuta taşıyan, adeta her sayfasında zihnimde yeni şimşekler çaktıran sarsıcı bir başyapıt oldu. Kitabı bitirdiğim an hissettiğim ilk şey, sadece bir metni okumuş olmak değil, bir zihin fırtınasının tam ortasından sağ çıkmış olma duygusuydu; zira bu eser, insanı kendi sınırlarını aşmaya davet eden devasa bir düşünsel serüven. Her sayfada altını çizmekten yorulduğum, her paragrafında durup üzerine günlerce düşünebileceğim o kadar çok aforizma vardı ki, kitabı başucumdan ayırmam mümkün değil. Belki de edebiyatın sunduğu en büyük lüks, bir cümleyi tekrar tekrar okuyup her seferinde farklı bir katman keşfetmektir; Zerdüşt ise tam olarak bu lüksün zirvesi. Üstinsan kavramı ve ebedi dönüş düşüncesiyle sarsılırken, bir yandan da dilin o şiirsel ve coşkulu yapısına hayran kalmamak elde değil. Kısacası bu kitap, dönüp dönüp tekrar okunacak, her okumada insanı biraz daha değiştiren, felsefenin o en keskin ve en yaratıcı hallerinden biri.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.