Yolun Sonundaki Kadınlar
Yolun Sonundaki Kadınlar 
Dersim Özel
Merhaba hissedenler, bugün size "Nasıl yani?" diye bitirdiğim bir eser ile geldim. Beni çok şaşırttı. Hem sürükleyici hem düşündürücü bir eser. Başta karakterimizin kim olduğunu bilmiyoruz; kız mı, erkek mi? Bu kısmı da çok düşündürücüydü ve ilk başta okuduğumuz kısmı sonda öğreniyoruz.
Kesinlikle sıradan bir polisiye değil. Psikolojik polisiye, öyle böyle değil. İlk defa böyle bir okuma yaptım. Yazardan daha önce de okuma yapmıştım ama bu eserinin yeri bende farklı olacağı kesin.
Sadece bir olay olmuyor, birden fazla olaylar oluyor.
Cinayet Büro'nun savruk, umursamaz komiseri, gerçeklikle bağını koparıp iç dünyasına gömüldüğü sıralarda sıra dışı bir teklif alır ve bu teklifle hayatı dramatik bir şekilde değişir.
Karakterin iç dünyası resmen bir karmaşa da diyebiliriz. Başta anlayamasam da sonradan anladım ki baş karakterimiz ölen kişileri kendi yerine koyuyormuş. Ben de diyorum ki neden kendinden sanki ölmüş gibi bahsediyor. Meğersem ölenleri kendi yerine koyduğu içinmiş.
Bir teklif bir insanın hayatını değiştirir mi? Değiştirir. Burada da değişiyor. Neler neler oluyor bir bilseniz. Bazen aydınlığa çıkıyorsunuz, bazen karışık bir ortama düşüyorsunuz. Ben öyle hissettim.
Bir de bazen sanki hep aynı yerdeymişiz, sanki hep o teklif ve ağır çekimler varmış gibi ilerleyen bir kısım vardı. Sıkıcı değildi. Takip etme mevzusu var, notlar, yazılar yazıyor karakterimiz ve kimsenin bilmediği şeyleri bilip kendine saklıyor.
Ben sevdim. Hatta ilerleyen zamanlarda tekrar okumak isterim, unuttuktan sonra tabii. Uzun bir süre aklımda kalabilir, bilmiyorum.
Bazı yerlerini sevmedim, o kısımlar dışında gayet güzeldi. Ve yer şiirler vardı, onlar da tatlıydı. Kitabın içine serpiştirilmiş gibiydi.
Son olarak da kitabımız 2 bölümden oluşuyor. Her bölümün de kendi içinde farklı başlıklar yer ediniyor.
#kitapalıntıları
"Olmamış şeyleri boş ver, olmaya ramak kalmış şeylerin anıları sarmasın seni yeter. Kendini geçmişindeki senden ayırsan yeter. Sadece kendin olarak gidersen kendi hızında gidebilirsin. Her türlü çizgiyi aşma cesaretini o zaman bulabilirsin."
"Sabahın köründe bir kızı bu halde görmek, niye artık kimseyi rahatsız etmiyor?"
"İnsan kendini diğerlerinden ayırsa yeter."
Gerçekten bu insanlar yalanlarına bu kadar mı bağlıydı?
Zayıf olduklarını göstermek mi istemiyorlardı?
"Her şey idim; hiçbir şeye değmezmiş."
Yolun Sonundaki Kadınlar Dersim Özel
Merhaba hissedenler, bugün size "Nasıl yani?" diye bitirdiğim bir eser ile geldim. Beni çok şaşırttı. Hem sürükleyici hem düşündürücü bir eser. Başta karakterimizin kim olduğunu bilmiyoruz; kız mı, erkek mi? Bu kısmı da çok düşündürücüydü ve ilk başta okuduğumuz kısmı sonda öğreniyoruz.
Kesinlikle sıradan bir polisiye değil. Psikolojik polisiye, öyle böyle değil. İlk defa böyle bir okuma yaptım. Yazardan daha önce de okuma yapmıştım ama bu eserinin yeri bende farklı olacağı kesin.
Sadece bir olay olmuyor, birden fazla olaylar oluyor.
Cinayet Büro'nun savruk, umursamaz komiseri, gerçeklikle bağını koparıp iç dünyasına gömüldüğü sıralarda sıra dışı bir teklif alır ve bu teklifle hayatı dramatik bir şekilde değişir.
Karakterin iç dünyası resmen bir karmaşa da diyebiliriz. Başta anlayamasam da sonradan anladım ki baş karakterimiz ölen kişileri kendi yerine koyuyormuş. Ben de diyorum ki neden kendinden sanki ölmüş gibi bahsediyor. Meğersem ölenleri kendi yerine koyduğu içinmiş.
Bir teklif bir insanın hayatını değiştirir mi? Değiştirir. Burada da değişiyor. Neler neler oluyor bir bilseniz. Bazen aydınlığa çıkıyorsunuz, bazen karışık bir ortama düşüyorsunuz. Ben öyle hissettim.
Bir de bazen sanki hep aynı yerdeymişiz, sanki hep o teklif ve ağır çekimler varmış gibi ilerleyen bir kısım vardı. Sıkıcı değildi. Takip etme mevzusu var, notlar, yazılar yazıyor karakterimiz ve kimsenin bilmediği şeyleri bilip kendine saklıyor.
Ben sevdim. Hatta ilerleyen zamanlarda tekrar okumak isterim, unuttuktan sonra tabii. Uzun bir süre aklımda kalabilir, bilmiyorum.
Bazı yerlerini sevmedim, o kısımlar dışında gayet güzeldi. Ve yer şiirler vardı, onlar da tatlıydı. Kitabın içine serpiştirilmiş gibiydi.
Son olarak da kitabımız 2 bölümden oluşuyor. Her bölümün de kendi içinde farklı başlıklar yer ediniyor.
#kitapalıntıları
"Olmamış şeyleri boş ver, olmaya ramak kalmış şeylerin anıları sarmasın seni yeter. Kendini geçmişindeki senden ayırsan yeter. Sadece kendin olarak gidersen kendi hızında gidebilirsin. Her türlü çizgiyi aşma cesaretini o zaman bulabilirsin."
"Sabahın köründe bir kızı bu halde görmek, niye artık kimseyi rahatsız etmiyor?"
"İnsan kendini diğerlerinden ayırsa yeter."
Gerçekten bu insanlar yalanlarına bu kadar mı bağlıydı?
Zayıf olduklarını göstermek mi istemiyorlardı?
"Her şey idim; hiçbir şeye değmezmiş."·
14 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
