7 Tutsak 1 Ölü serisinin üçüncü kitabı olan Cambaz, benim için serinin şu ana kadar en çarpıcı, en gerilimli ve en duygusal kitabı oldu. Düzenbaz'ın sonunda yaşanan olaylardan sonra Afra'nın hayatta kalıp kalmadığını büyük bir merakla bekliyordum. Kitabın başında kendisini Ölüm'ün elinde, farklı bir yerde tutsak olarak bulması hikâyeye oldukça güçlü bir giriş yapılmasını sağladı.
Afra'nın yaşadığı süreç beni gerçekten etkiledi. Fiziksel olarak ayakta kalmaya çalışırken aynı zamanda psikolojik olarak da büyük bir savaş veriyordu. Onu hayatta tutmaya çalışan doktorun bir organ mafyası olması, psikiyatristinin ise daha önce maskelilerden biri olarak tanıdığımız On Üç çıkması hikâyeye bambaşka bir boyut kattı. Özellikle On Üç'ün geçmişte Ölüm'e terapi vermiş olması, Ölüm karakterine dair merakımı daha da artırdı. Bu bölümler boyunca sürekli diken üstündeydim çünkü kimin ne kadar tehlikeli olduğunu kestirmek mümkün değildi.
Afra'nın bulunduğu yerden kaçmaya çalıştığı sahneler kitabın en heyecanlı bölümlerindendi. Her sayfada yakalanacak mı, başarabilecek mi diye düşünerek okudum. Sonunda yeniden diğer tutsakların yanına döndüğünde yaşanan duygusal anlar da oldukça etkileyiciydi. Özellikle herkesin Afra'yı öldü sanmış olması ve yeniden karşılarında görmeleri beni duygulandırdı. Yaşanan kırgınlıkların ardından aralarındaki bağların tekrar güçlenmeye başlaması da güzeldi.
Bu kitapta karakterlerle olan bağım daha da arttı. Özellikle Afra ve Mete arasındaki abi-kardeş ilişkisini çok sevdim. Birbirlerine olan destekleri ve koruma içgüdüleri karanlık atmosferin içinde sıcak bir detaydı. Çağrı'nın karakter gelişimi de dikkatimi çekti. İlk kitaplara göre çok daha farklı bir noktaya geldiğini düşünüyorum.
Kitabın en şaşırtıcı taraflarından biri ise ortaya çıkan ihanetlerdi. Kutay hakkında öğrendiklerimiz beni gerçekten şoke etti. Başından beri yaşananların arkasında farklı gerçeklerin olduğunu düşünüyordum ama böyle bir şey beklemiyordum. Özellikle Kutay ve Çağrı'nın Ölüm'ün annesinin öldüğü geceyle bağlantılarının ortaya çıkması olayların düşündüğümüzden çok daha karmaşık olduğunu gösterdi. Bu noktadan sonra karakterlere olan güven duygum ciddi şekilde sarsıldı.
Ölüm karakteri ise bu kitapta çok daha korkutucu bir hâl aldı. Önceki kitaplarda da tehlikeliydi ancak burada sabrının tükendiğini ve oyunlarının giderek daha acımasızlaştığını görüyoruz. Tutsaklara verdiği görevler ve cezalar hem karakterleri hem de okuyucuyu psikolojik olarak zorluyor. Özellikle Sarp'ın yaşadığı ölüm orucu cezası beni çok etkiledi. Arkadaşlarının yemek yiyip onun hiçbir şey yapamaması, çaresizliğini iliklerime kadar hissettirdi. Okuması gerçekten kolay değildi.
Doğruluk ve cesaret oyunu sırasında yaşananlar da kitabın en ağır bölümlerindendi. Her itirafla birlikte karakterlerin geçmişlerine dair yeni bilgiler öğrenirken aynı zamanda güven duygusunun nasıl parçalandığını da gördük. Herkesin bir şeyler sakladığını fark etmek, hikâyenin gerilimini sürekli yüksek tuttu.
Cambaz'ın en başarılı yanı bence merak duygusunu hiç düşürmemesi. Kitap boyunca sürekli yeni sırlar ortaya çıkıyor, yeni teoriler üretiyor ve bir sonraki sayfada ne olacağını öğrenmek istiyorsunuz. Bu yüzden sayfa sayısı fazla olmasına rağmen çok hızlı okunuyor. Her bölümün sonunda "Bir bölüm daha okuyayım." derken kitabın yarısına gelmiş oluyorsunuz.
Kitabın sonlarına doğru Afra'nın neden o evde olduğunu ve Ölüm ile ilk karşılaşmasının detaylarını öğrenmek de hikâyenin en önemli parçalarından biriydi. Bu bilgiler olaylara farklı bir açıdan bakmamı sağladı ve bazı karakterlere karşı düşüncelerimi değiştirdi.
Final kısmına gelirsek... Gerçekten uzun zamandır bir kitabın finali beni bu kadar sarsmamıştı. Yaşanan ölüm hem beklenmedikti hem de çok üzücüydü. Son sayfaları okurken sürekli bunun bir oyun ya da bir yanıltmaca olmasını umdum. Kitabı bitirdikten sonra bir süre elimde tutup sadece olanları düşündüm. Bir yandan üzülürken diğer yandan dördüncü kitapta ortaya çıkacak gerçekleri merak etmeye başladım.
Genel olarak Cambaz, serinin şimdiye kadarki en güçlü kitabıydı. Gerilim, gizem, ihanet, psikolojik savaşlar ve duygusal sahneler çok başarılı şekilde harmanlanmış. Ancak yoğun psikolojik şiddet, travmatik olaylar ve rahatsız edici sahneler içerdiği için herkese hitap eden bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Buna rağmen seriye başlamış olanlar için kesinlikle kaçırılmaması gereken bir devam kitabı. Finalde bıraktığı merak duygusu nedeniyle dördüncü kitabı sabırsızlıkla bekliyorum. Ölüm'ün planlarının tamamını, karakterlerin sakladığı son sırları ve kimin dost kimin düşman olduğunu öğrenmek için artık son kitabın çıkmasını beklemekten başka çare yok.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.