“Manzarayı seyrederek hayatı düşündü; ve hayat üstüne düşününce hep olduğu gibi hüzünlendi. Yumuşak bir melankoli kapladı içini. Kadere karşı mücadelenin boşunalığını duydu, çünkü bunca çağdan ona miras kalan bilgelik yükü buydu.”
Kolektif
Sayfa 2 - James Joyce | Dublinliler