Temel ile Dursun, bir kayık kiralayıp denize açılmışlar.

Oltaları atar atmaz, balıklar oltaya takılmaya başlamış.

Öyle çok balık tutmuşlar ki; Temel ile Dursun’un keyifleri yerindeymiş.

Temel Dursun’a demiş ki:

– Ula Dursun, ha buraya bi işaret koyalım.

Yarın burayı bulmamız kolay olur.

Derken sahile dönmüşler.

Kayıktan inerken Temel Dursun’a sormuş:

– Ula Dursun, işaret koymayı unutmadın değil mi?

– Ula, hiç unutur muyum? İşaret tamamdır da!..

– Nasıl işaret koydun?

– Bana soracağına kayığın ucuna bak da!..

Çarpı koydum.

Temel sinirlenmiş:

– Ula, o işareti denize yapacaktın, kayığa değil.

Aynı kayığı başkası kiralarsa, gitti balıklar!..