Bu şehre ilk gelişimde bu bankta oturmuştum. Hêja da yaşıyordu o zamanlar. Nasıl tanımazsın; yüzünde bir Lorca şiiriyle dolaşan bir sardunyaydı o. Kardeşti!
...Selim Temo...
İki buluşmadır koluma girmiyorsun ve birkaç milyon yıldır tutmadın ellerimi. Benimle çıkmıyorsun bu yolculuğa ve ben sırf bu yüzden yenilebilirim.
Ben de bu dizelerini severim..