“Güzel uyandırılmak insan hakkıdır, yazın bir kenara.”
“Beni okumadan önce kendi omzundan bir kere öp. Belki şaşkın olur sonrası.”
cümleleriyle karşılayan uzun solukta sindire sindire okuduğum, hemen her sayfada altını çizdiğim satır veya satırların yer aldığı Ozan Önen’in dergi yazılarından derlenmiş, kitaba ismini vermiş olan son yazının (hatta anının) kitap için yazılmış olması (dergide yayınlanmadı diye biliyorum). Kitabı ara ara okudum bazen bitmesin istedim, bittiğinde ise hiç bitmeseydi dedim. Çünkü o son anı en derininizdeki yumuşaklığı ele geçiriyor sıkıyor sıkıyor sıkıyor ve bıraktığında bir şeyler bir şeyler...
Not: Altını çizdiğim her cümleyi buraya alıntı olarak ekleyemeyeceğim için bazılarını ekleyeceğim.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.