Peki, zaten değerini çok iyi bildiğimiz hiç ihanet etmeyecegimiz şeylerin acısını yaşayıp tekrar değer testi yapmaya gerek var mı? Zaten biliyorum o değeri.
Değerini artırmıştır belki ama o ihanet etmediğimiz şeylerin acı vermesinin sebebi ihanete ugramaktır. Bu yüzden hayal olsaydı keşke dedim. Çünkü sahi şeyler paramparça ediyor insanı bazen.
Bi de şöyle düşün: o acılar belki de verdiğin değerlilerinin değerini daha da arttırdı. Onları değerli kıldı ve değerli olmasını sağladı. Değersiz olmadan, değerliyle - değersizi nasıl ayırt ederdik. İhanet etmeyeceğimiz şeyler bize nasıl acı verebilir?