Değerini artırmıştır belki ama o ihanet etmediğimiz şeylerin acı vermesinin sebebi ihanete ugramaktır. Bu yüzden hayal olsaydı keşke dedim. Çünkü sahi şeyler paramparça ediyor insanı bazen.
Bi de şöyle düşün: o acılar belki de verdiğin değerlilerinin değerini daha da arttırdı. Onları değerli kıldı ve değerli olmasını sağladı. Değersiz olmadan, değerliyle - değersizi nasıl ayırt ederdik. İhanet etmeyeceğimiz şeyler bize nasıl acı verebilir?
Peki, zaten değerini çok iyi bildiğimiz hiç ihanet etmeyecegimiz şeylerin acısını yaşayıp tekrar değer testi yapmaya gerek var mı? Zaten biliyorum o değeri.