Şimal Hanım, ithaf için çok teşekkür ederim. Mutlu ettiniz beni. Sağolunuz. :)
Öncelikle şunu söylemeliyim ki okurken bir çok hissi aynı anda hissettim ama bu hisleri o kadar dozajında vermişsiniz ki hiç biri diğerinin önüne geçemiyor. Tam hüzünlendim derken bir bakıyorum gülüyorum, sonra tam sinirlendim derken bir bakıyorum teslimiyet duygusuyla sakinleşiyorum. Bu duyguları o kadar iyi kontrol altında tutmuşsunuz ki, okura ne hissetmek istiyorsanız onu hissettirmişsiniz, bizi kontrolünüzün dışına çıkarmamışsınız, tebrik ederim. :)
İç sesleriniz, tespitleriniz gerçekten çok samimi olmuş. Zaten bu konuda başarılı olduğunuzu düşünüyorum. Diğer öykülerinizde de bunu hissedebiliyordum. Amatörce gelmiyor bana yazdıklarınız.
Hikayenin ikinci bölümünü merak ediyorum doğrusu. Bizim afili dede de devreye gireceği için baya heyecanlıyım. İlk bölümle, ikinci bölüm için sağlam bir zemin hazırlamışsınız merakla bekliyorum artık. :)
Bu arada sürekli Kamil lafı geçtiğine göre, bir Kamil Koç göndermesi var sanırım. :)
Elinize sağlık, ömrünüze bereket efendim...