Harry’i bu kadar dehşete düşüren ve mutsuz eden, ona bağırılması ya da üstüne kavanoz atılması değildi. Bir seyirci çemberinin ortasında aşağılanmanın nasıl bir duygu olduğunu biliyordu, babası ona eziyet ederken Snape’in neler hissettiğini biliyordu; ve gördüklerinden pay biçmek gerekirse, babası sahiden de Snape’in hep dediği kadar kendini beğenmiş biriydi.