Çocuk deyip geçmeyeceksin. Bir çocuk sevinçlerini, mutluluklarını, acılarını, üzüntülerini, yaralarını, hayalleri yani yaşadığı her türlü duyguyu bir yetişkine göre daha yoğun bir şekilde yaşıyorsa onu görmezlikten gelmek niye, duymamazliktan gelmek niye anlam veremiyorum. Adı çocuk ya ne düşündüğünun ne hissettiğinin bir önemi yok.
Çocuk olmanın bedeli, hayaller kurmanın bedeli, ve ençok da gerçekten sevmenin bedeli çok ama cok ağırdı bu kitapta. Kendinden geçercesine sevmek. Iste bu yüzden kan bağı değil de sevgi bağı.
Birde ruhu güzel bir çocuk ki insaları yüreğinde öldürüyor. Bu ne inceliktir bu yaştaki bir çocuk için. Gerçekten hayranlıkla okudum.
Ama her şeye rağmen büyüdün çocuk, bir dakikada büyüdün. Yediğin dayaklarin acılariyla değil, yüregindeki yangının ateşiyle yana yana büyüdün...
Sevmek neydi? Ben onu okudum onu hissettim onu yaşadım kendimce. Bedel odemek kolay olmuyormuş..
Ne diyim ki yüreğimle okuduğum bir kitap.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.