Yazılarına hayran olduğum ve sel yayınlarından çıkan çoğu kitabını okuduğum Jeanatte Wentwrson’un DK tarafından bir kitabının basıldığını görünce hem sevindim hem de nasıl daha önce görmedim de bu kitabı almadım diye şaşırdım. Keşke şaşırmasaydın da almasaydın Ayberk demem kitaba başladıktan bir kaç bölüm sonra gerçekleşti. Bu kadar sevemezdim galiba bir kitabı. Sevmediğim bir kitap nasıl anlatılır hiçbir fikrim yok ayrıca 🤷️
Yazar genelde dramatik olayları, gerçek anıları, anılarını hikayeleştirerek çok başarılı kitaplar yazardı. Belki de kitabı bu düşünce ile okuduğum için sevmedim.
Kitap 17.yy İngiltere’sinde yani cadılık kavramının en yoğun olduğu dönemde geçiyor ve kaba tabiri ile cadıların yaşadığı zorlukları, onların başına gelen çoğunda gerçeklik payı olan bağlantısız gibi gözüksede birleştirebileceğiniz noktaları olan kısa kısa anı tarzı hikayelerden oluşuyor.
Kitap dil açısından gayet güzeldi ve altı boş değildi araştırıldığı belliydi ancak yazardan beklediğim bu olmadığı için sevemedim kitabı. Belki ilk bu kitabını okusam sevebilirdim çünkü edebiyat ve anlatım açısından kötü bir kitap olduğunu asla söyleyemem ama yazar-kitap alakası denen bir şey var ki bu kitapla yazarını uyuşturamadım maalesef.
Küçük bir pencereden bakarsak cadıların uğradıkları zulmü normal bir insana/kadına indirgersek çarpıcı bir roman olarak görürüz ama bu anlatım ve üslup ile değil gerçekten.
Kitabı ben beğenmedim ama yazarın bu kitabı dışında Tek Meyve Portakal Değildir ve Vişnenin Cinsiyeti başta olmak üzere çoğu kitabını tavsiye ederim.
·
138 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.