İlk olarak sözlerime bir özür ile başlamak istiyorum.
Gül , özür dilerim kuzum. Bu kadar geç bitirdiğim için. Kpss maratonu yüzünden çok okuyamaz oldum ama eşşiz hediyen için minnettarım. 🧡
Kitaba gelecek olursam.. Uzun zamandır okumak istediğim ama ertelemek zorunda kaldığım kitaplardan birisi idi. Şiir her zaman benim can damarım olmuştur. Lâkin şiir seviyorum diye de her şair güzel yazıyor diyemem. Şairi eleştirmek de benim haddim değil zaten. Velhasıl.. Şairin ilk olarak 'Her Ömür Kendi Gençliğinden Vurulur' kitabını okudum. Kitaptan tam istediğim verimi alamadım açıkçası. Bir şairin bir kitabından verim alamayınca, o şairin başka kitabı okunmaya değmez, diye bir düşünce vardır. Ya da 'şair bu kitabı güzel yazmış, diğeri beklentimi karşılamazsa üzülürüm' diyerek bir kitabını okuyan insanlar vardır. En azından bir tane de olsa okumuştur ama. Benim çevremdekiler gibi bir şiir yerine adamın en az 30 şiirini okuyup öyle bu kanıya varmışlardır..
Şair, yeri geldikçe hece ölçüsü kullanmış. Neden? O şiirleri bestelenip şarkı yapılsın diye. Zaten sayfa altlarına dipnot düşülmüş bunlar. Farklı bir tarzı ve şiir dili olduğunu söylemem gerekiyor. Bu zamana kadar genel olarak şiir okudum hep. Şiirler, benim can yoldaşım, yol arkadaşım, gizli mabetlerim çünkü.
Her şiirinden aynı hazzı almadım,ilk olarak. Bazıları hatta beni biraz sıktı dersem yeri. Ama bir şairin her şiiri mükemmel olamaz, olmak zorunda da değildir zaten. İkinci olarak, şair memleketini yeteri derece de kullanmış şiirlerde. Bazen hasretini dile getirmiş ki genel olarak hasret var, bazen de güzelliklerini betimlemiş. Şahsen gözümde Sülüklü Han ve Sur canlanmadı değil. Hatta Hazro'nun evlerin camından gözüken o sanki çizilmiş dağlarını bile aklıma getirdi bazı şiirler. Herkes doğduğu yere çok bağlıdır. İnsan doğduğu değil, doyduğu yerlidir, diye bir söz vardır. Hayatımda bu kadar saçma bir söz de duymadım.
Şairden ara sıra Ahmed Arif tadı aldım. Çoğu kişi "ne alaka? " diyecek. Diyarbakır'a bu kadar bağlı tanıdığım tek şair Ahmed Arif idi. Hatta Sülüklü Han girişindeki Ahmed Arif resmi gözümün önüne geldi. Şairler bir şehri ne kadar önemli kılar ve nasıl bu kadar güzel anlatır bilmiyorum.
Çoğu alıntım aşk şiirleri gibi dursa dahi, onların bazıları aslında şairin memleketinin geçtiği şiirler. Şair memleketine ne güzel aşık!
"Yılmaz Odabaşı 'nı okumalı mıyım? " diye sorarsanız size kendisinin cümlesi ile cevap verebilirim ancak. "Her şey yaşanarak anlaşılır..."
Keyifli okumalar ve iyi geceler dostlarım.
Gül , özür dilerim kuzum. Bu kadar geç bitirdiğim için. Kpss maratonu yüzünden çok okuyamaz oldum ama eşşiz hediyen için minnettarım. 🧡
Kitaba gelecek olursam.. Uzun zamandır okumak istediğim ama ertelemek zorunda kaldığım kitaplardan birisi idi. Şiir her zaman benim can damarım olmuştur. Lâkin şiir seviyorum diye de her şair güzel yazıyor diyemem. Şairi eleştirmek de benim haddim değil zaten. Velhasıl.. Şairin ilk olarak 'Her Ömür Kendi Gençliğinden Vurulur' kitabını okudum. Kitaptan tam istediğim verimi alamadım açıkçası. Bir şairin bir kitabından verim alamayınca, o şairin başka kitabı okunmaya değmez, diye bir düşünce vardır. Ya da 'şair bu kitabı güzel yazmış, diğeri beklentimi karşılamazsa üzülürüm' diyerek bir kitabını okuyan insanlar vardır. En azından bir tane de olsa okumuştur ama. Benim çevremdekiler gibi bir şiir yerine adamın en az 30 şiirini okuyup öyle bu kanıya varmışlardır..
Şair, yeri geldikçe hece ölçüsü kullanmış. Neden? O şiirleri bestelenip şarkı yapılsın diye. Zaten sayfa altlarına dipnot düşülmüş bunlar. Farklı bir tarzı ve şiir dili olduğunu söylemem gerekiyor. Bu zamana kadar genel olarak şiir okudum hep. Şiirler, benim can yoldaşım, yol arkadaşım, gizli mabetlerim çünkü.
Her şiirinden aynı hazzı almadım,ilk olarak. Bazıları hatta beni biraz sıktı dersem yeri. Ama bir şairin her şiiri mükemmel olamaz, olmak zorunda da değildir zaten. İkinci olarak, şair memleketini yeteri derece de kullanmış şiirlerde. Bazen hasretini dile getirmiş ki genel olarak hasret var, bazen de güzelliklerini betimlemiş. Şahsen gözümde Sülüklü Han ve Sur canlanmadı değil. Hatta Hazro'nun evlerin camından gözüken o sanki çizilmiş dağlarını bile aklıma getirdi bazı şiirler. Herkes doğduğu yere çok bağlıdır. İnsan doğduğu değil, doyduğu yerlidir, diye bir söz vardır. Hayatımda bu kadar saçma bir söz de duymadım.
Şairden ara sıra Ahmed Arif tadı aldım. Çoğu kişi "ne alaka? " diyecek. Diyarbakır'a bu kadar bağlı tanıdığım tek şair Ahmed Arif idi. Hatta Sülüklü Han girişindeki Ahmed Arif resmi gözümün önüne geldi. Şairler bir şehri ne kadar önemli kılar ve nasıl bu kadar güzel anlatır bilmiyorum.
Çoğu alıntım aşk şiirleri gibi dursa dahi, onların bazıları aslında şairin memleketinin geçtiği şiirler. Şair memleketine ne güzel aşık!
"Yılmaz Odabaşı 'nı okumalı mıyım? " diye sorarsanız size kendisinin cümlesi ile cevap verebilirim ancak. "Her şey yaşanarak anlaşılır..."
Keyifli okumalar ve iyi geceler dostlarım.
··
38 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
O kadar bahsettin seninle bir gün Sülüklü Han’da şarap içelim olmadı gül şerbeti de iyidir :) Ordan Hasanpaşa, Keçiburcu, Hevsel Bahçeleri... Gez babam gez :)
Ayrıca ne özrü ya ne kadar yoğun olduğunu biliyorum kabul etmen bile benim için takdire şayan keyifle okuduysan ne mutlu bana, okumadıysan Yılmaz’ın suçu :) kalemine sağlık canım benim.
Attilânın Asfurası
Gönderi Sahibi
Caymam ki kuzum. Sabırsızlıkla bekliyorum o günleri 😇
Ben de seni seviyorum 💮💞