"Şahsen katilin o olduğundan neredeyse eminim; ama elimde çürütülmesi imkânsız o son kanıt yok." Bana göre kitabın bütün özeti bu. Çünkü bu cümlede yaşanan dualizmin sancıları var. Bir taraftan kesinlik bildirirken bir taraftan da müphem durum söz konusu. Bir Zweig klasiği daha denilebilir. Çok kısa olmasına rağmen birçok duyguyu içinde barındıran bir kitap. Yaşadığı bütün duygu durumunu orantısız bir şekilde ifade eden Limpley ve "sahibi" olduğu köpeği Ponto'nun hezeyanı. Sadece insanların tahlilini yapmakla yetinmeyip bir köpeğin tahlilini de başarıyla yaptığı okunması gereken bir kitap.
·
7 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.