Suç ve Ceza'da mıydı "Önce biraz ağladılar, ama alıştılar. Aşağılık insanoğlu her şeye alışır." diyordu yanılmıyorsam.
İnsan yanında yöresinde olmayınca boş konuşması çok kolay geliyor. Evet o devlet mezun ettiği her öğrencisinden sorumludur. O kadar üniyi babasının hayrına mı açtı yoksa peşkeş için mi? Cevap da belli aslında ya neyse.
Öyle boktan bir çağdayız ki, bir insan ölüyor, bir kesim eziyet görüyor, toplu ölümler istismarlar oluyor da, akşamına unutuveriyoruz.
Bu çağ demişti Saramago, bir kelebeği bile intihara sürükleyebilir. Ve ben diyorum ki; bir kelebek intihar ediyorsa sorumlusu kelebek olamaz!
Geçen senede Merve adlı 25 yaşındaki bir kız canına kıymıştı. Ondan evvelki sene de cebinden 6 tl çıkan bir öğretmen... Daha niceleri var.
Millet sanıyor ki intihar kişisel bir şeydir. Hayır, çoğu durumda o kişiyi ölüme sürükleyen biziz; toplum, devlet. O kişi canına kıyınca da çıkıp deriz ki :
"vay efendim asmasaymış, sanki bi atanamayan o? Her atanamayan kendini asaydı ohooooo..."
Böyle diyerek ortadaki suçtan kendimizi azad ettiğimizi sanıyoruz. Vicdanımız rahatlıyor güzel bir uyku çekiyoruz değil mi? Hayır, buradaki ölümden hepimiz sorumluyuz, önce bunu görüp kabul etmek gerekir. Uyurken rahatsız olmamız gerek. Yatağın bi köşesi kıçımıza batmalı bu haksızlıkları düşündükçe. Beynimize kıymık gibi saplanmalı.
Kendi canına kıyan insan, bir yandan da mesaj verir. Bu durumdan kendinize de pay çıkarın der. Aksi halde ölen kişi ardından beylik ahkamlar kesmek yapılabilecek en acı davranıştır.