Victor Hugo idam cezasının herhangi bir fayda sağlamayacağını vurgulayarak, idam mahkumunun yaşadığı ruhsal durumu anlatıyor.
Okurken mahkumun suçunu merak ediyorsunuz ancak bir yandan duygu yoğunluğunun içinde, kızının büyüdüğünü göremeyecek düşüncede olması ve hem kendini ölüme alıştırmış hem de son dakikalarında bile bağışlanma ümidinde olan bir insana karşı, suçunu unutup duygularına yöneliyorsunuz.
İdamı izlemek için oluşan insan seli..bundan fayda sağlamak isteyen tüccarlar...ayrı bir üzücü kısım.
'Yok ettikleri insanın bir zekası, hayata güvenen bir aklı, ölüme hazır olmayan bir ruhu olduğunu hiç düşünmemişler midir?'