Üst üste iki gün 2.5 saat boyunca aynı şarkıyı dinlediğinizi düşünün, tüm gün zihninizde çalar değil mi, heh işte iki gün boyunca 2.5 saat aynı resmi yaptım. Ve sabit bir şekilde bir yere 30 saniyeden fazla bakarsam resim gözümün önüne geliyor. Çok sinir bozucu.
·
1 Gösterim
2 Yorum
Önceki 1 yanıtı göster
Parantezler
Şimdi her yeri kaplayan bu büyük resim, önceden küçük bir resimdi. Kitaplıktaki şu gümüş çerçevenin içine sığıyordu. Sonra ne olduysa oldu, oraya sığmamaya ve çerçevenin dışına taşmaya başladı. Bu kadarla da kalmadı. Çerçeveyi terkedip duvara geçti. Daha sonra büyüdü ve bütün duvarı kapladı. Bütün duvar, işte bu resim oldu. Ama orada da kalmadı. Diğer duvarlara bulaştı bu defa. Kısa bir zaman sonra, bütün duvarlar, tavan, yer ve evdeki bütün eşyalar onunla kaplandı. Şimdi gözümü açıp baktığım her yerde onu görüyorum. Sadece gümüş çerçevenin içi boş. Orada boşluk gülümsüyor.
"Gözlerimizle bakar, kalbimizle görürüz."
Gökhan Özcan / Ters Köşe'den
2 yanıtı göster
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.