Kitaba başlarken neyle karşılaşacağını okur az çok tahmin edebilir. Lakin kitabın kapağını kapattığımda gözlerimide kapattım ve açtım acaba o beyaz körlük benide yakalar mı diye? Evet siyah değil beyaz süt gibi bir körlük. Kör oldum denince herkesin aklına gelen kitaptada yazan siyah körlük değil herkes bembeyaz kör olmuştu.
İlk başlarda kafam karışır gibi oldu. Çünkü konuşmalar virgülle ayrılmıştı kim kime ne diyor kim kimle konuşuyor anlamamıştım ama sonra kitap akıp gidiyor. Anlamaya başlıyorsunuz.
Ve bence kitabın en önemli noktasıydı KOKU. Kitabı okurken o koku inanın burnunuza geliyor. Herkes kör bir kişi hariç Doktorun karısı. Herkes kimsenin kendisini görmediğini düşünerek herşeyi yapıyor ve ülke kaosa sürükleniyordu. Evet kaos ülke. Ama hangi ülke hangi kaos hiçbiri yazmıyo. Yalnız siz okurken o ülkenin kendi ülkeniz olduğunu düşünebilirsiniz. Çünkü insanlar zaten insanlara kördü..
Kitapta aslında gözlerin kör olduğu değilde insanlığın kör olmasından bahsediliyordu. Evet hepimiz beyaz felaket denen körlüğe mahkum olmaya başlıyoruz.
Ve kitapta altını çizeceğiniz o kadar cümle var ki bunlardan sadece birisini buraya bırakıyorum "En koay yapılan şeyin kötülük olduğunu herkes bilir"
··
262 Gösterim
1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.