Gönderi

10/10
·320 syf.··
2018 152. kitabı
“Oysa herkes, başı ve sonu olan bir roman sanıyordu hayatını. Bütün boşluklara dolduracağını, soruları cevaplayacağını, düğümleri çözüp rahatlayacağını umarak yaşıyordu. Halbuki bir son vardı ama ne yeri ne de zamanı bilebileceğinden, muhtemelen beklenmedik zamanda kapıyı çalıp hepimize Bağırsakları dışarı sarkmış yaralı hayvanlar gibi ortada bırakacaktı.” Bir solukta bitecek akıcı, sorgulayıcı güzel bir roman. Bu romanda alıntı yapılacak o kadar çok cümle var ki.. Ama benim için en güzeli “Bana gitme dedin.” oldu.
DokunmadanNermin Yıldırım · Hep Kitap · 201711,4bin okunma
·
376 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.