80 syf.
·Puan vermedi
9 yaşlarında okuduğum kitap.Okurken de annemin dinlediği ,anacığımın küçük balığa sitem edip bana öğütler verdiği hikaye kitabıdır. "Annelerin sözünden çıkılmaz , anne yavrusunun kötü olduğunu istemez.Anne olunca anlarsın..."diye beni öğütlemişti
Yıllar sonra bir daha okuduğumda haklıydı annem.9 yaşındaki bir çocuğa göre ağır bir kitap olduğunu düşünüyorum tabi o zamanların çocukları olaraktan bizler gözünü açmamış,annemiz babamız şuraya otur dedi mi oraya zamklanmış gibi oturan çocuklar olduğumuz için küçük kara balık gibi hayaller meraklar peşinde hiç olmadık.Ancak zamane çocukları için sıkıntı olabilecek büyük hayaller peşine sürükleyebileceğini düşündüğüm kitap..Oysaki dışarıdaki hayat, büyük denizler çok tehlikeli çocuklar için özellikle..Kitabı büyüklerin okumasından yanayım.. Varolanı sorgulamak, büyük sorular sormak , gelişmek için çabalamak, muhalefet olmak bunlar büyüklere göre şeyler..Bence küçükler iyi insan olmayı öğrenmeli diğer şeyleri büyüdükçe kendi süzgecinde süzüp yerleştirir hayat felsefesine.
Anneler herzaman haklı çıkar tecrübeyle sabittir..