Müthiş bir ihlas ile bakışlarını sadece Rıza-ı ilahiye'ye dikmişti. O sadece Allah diyordu. Beklentisizdi, pazarlıksızdı; "Ben ne yapayım șanı șöhreti, onların hepsi sizin olsun; bana Rabbimin hoşnutluğu yeter." diyordu.
Bu çağda Zübeyr bin Avvam gibi olmak istiyorsan, hakikati hayatın esası kılıp ihlas ile yürümelisin.