Sorumluluk şuuru insanı, tamamıyla başıboş olan hayvanî hayattan kurtaran ve onu kendi duygu ve temâyüllerine hâkim ve hür kılan bir şuur olması itibariyle insana tabiat-üstü bir değer katar. Çünkü insan, ancak sorumluluk şuuru ile âdi tabiatın üzerine yükselir ve ahlâkî bakımdan temiz ve nezih bir hayat yaşamak suretiyle “mükerrem varlık” mertebesine ulaşır.