Kitap 61 sayfa büyük puntoyla yazılmış ama yazı tipini pek sevmedim. Bir noktadan sonra gözü yoruyor. Alışkın olduğumuzun dışında olduğu için sanırım böyle oldu ama uzaktan bakılınca da göze hoş geliyor aslında. Anlatım birinci tekil şahıs ve çeviride herhangi bir sorun göremedim. Rahatsız eden bir nokta yoktu.
Ah bu arka kapak yazıları… Neden böyle en önemli noktaları arka kapağa ulu orta koyarlar ki. Çok elzem olmasa bile ipucu sevmeyen kişiler için bir parça sorun yaratabilir. En azından ilk yarısı için. Bu sebeple arka kapak yazısını spoiler takıntısı olan arkadaşların okumasını tavsiye etmem.
Küçücük bir öykü olduğu için Laputa Kitap da bu ve bunun gibi öyküler için “Küçük Karanlık Kitaplar” adı verdiği bir seri oluşturmaya niyetli gibi geldi. Serinin devamının geleceğini düşünmekle birlikle hikayenin içeriğine şöyle kenardan bir değinmek istiyorum. Hikayeyi Bay Canevin’in anlatımıyla okuyoruz. Bay Canevin Connecticut’ta arkadaşı Browne’un sahip olduğu özel bir okulda eğitmenlik yapıyor ve orada yaşıyor. Büyük-büyükannesinden kalma eski bir aynası var odasına astığı ve bu aynadan bir gün bir gölge geçtiğini sanıyor. Tabi bunun mümkün olmadığını düşünerek ve günün de verdiği koşturmaca içinde bu aklından hemen çıkıyor. Olaylar da soğuk bir günde öğrencilerini nispeten daha sıcak olan kendi odasına ders işlemek için davet etmesiyle başlıyor.
Konu bakımından ilgi çekici olsa da son kısmını biraz zayıf buldum. Tam doruk noktasına ulaştığınız anda o ihtişamlı dik yamacı görmek için hazır beklerken bir anda koca bir düzlükle karşılaşıyormuşsunuz hissi uyandırdı.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.