Kitap; ismini, kim olduğunu, suçunun ne olduğunu bilmediğimiz kendisine dair sadece idam mahkumu bir “insan” olduğunu bildiğimiz suçlunun, idam gününden bir gün önce ki süreci, hissleri, yaşadıkları anlatıyor.
Sorarım sizlere o insan birisini öldürdü diye onunda ölmesi mi gereklidir. Hiç sorgulanmaz mı bu durum? O katil nasıl o duruma geldi, o sapığı geçmişinde ki hangi travma psikolojisini bozdu? Nasıl o hale geldi nasıl bizden, toplumdan, sözde insanlıktan farklı bir hal aldı?
Kitap da sık sık değinilen bir betimle vardı, giyotinin önünde haykıran kalabalığa dair. İnsan öldüren bir katilin, ölmesini arzulayan bir toplumun katilden ne farkı vardır? Bence yoktur.
Şahsi fikrime göre; “İdam” işlenen suçu ve suçluların sayısını azaltmaz. Öldürmek halkı ya da hitap edilen kesimi caydırmaz, fikrinin değişmesine sebep olmaz. İnsanları korkutur. Toplum korku ile yönetilmemelidir ki şayet korku ile yetişen bir toplumdan kısır bir nesil ortaya çıkar. Bu yüzden suçu her ne olursa olsun, bir “insanın” ödeyeceği bedel ölüm değildir. Kimse ölmeyi hak etmez…
Yazımın devamı için: ozanlarinoykuleri.com/giyotin-bir-ida...
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.