Muhabbet marifetle başlar..
Tanımadan herhangi bir insanı sevemediğimiz gibi Efendimizi tanımadan da gerektiği gibi sevemeyiz..
Hubeyb gibi “saçlarım kadar başım olsa ve her gün biri kesilse yine de O’nun kokuna zarar gelsin istemem” diyebildik mi??
Sümeyra ve Nesibe gibi Eşimizden çocuklarımızdan önce savaş meydanında gözlerimiz Efendimizi arar mıydı?
O dönemde Sad b Vakkas ya da Zübeyr b Avvam gibi Efendimizin “anam babam size feda olsun” cümlesinin muhatabı olur muyduk..
en önemlisi de 1500 yıl öncesinden gözyaşı döken ve “kardeşlerim” diye hitap ettiği bizler buna ne kadar layık ümmetiz.!!!!!!!
..........
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.