Ne garip değil mi?
Hiç bir öz ve hiç bir söz,hiç kimsenin yüreğine değmiyor artık. Bakıyoruz,seviyoruz,okuyoruz ve geçiyoruz. Oysa kalmalı insan herhangi bir yerde,vazgeçmediği bir " değeri " olmalı, yüreğinin bir köşesinde.