Bugün bir şey yapıyorum,bunu neden yaptığımı yarın anlayamıyorum.Petersburg'da devlet hizmetine girdim,korktum;tarımla uğraşmak için buraya geldim,gene korktum...Çok az biliğimizi,bu yüzden de her gün yanıldığımızı,haksızlıklar ettiğimizi,başkalarını yok yere suçladığımızı,mutsuz ettiğimizi;tüm gücümüzü bize hiç de gerekli olmayan,yaşamımızı engelleyen şeylere harcadığımızı görüyorum.Bütün bunların neye,kime yaradığını bilmediğim,anlayamadığım için de korkuyorum.İnsanları anlayamıyorum ben dostum,korkuyorum onlardan.Köylülere bakınca dehşete kapılıyorum.Bu insanların hangi yüce amaçlar uğruna çektiklerini,niçin yaşadıklarını anlayamıyorum.yaşam bir haz ise köylüleri gereksiz ve artık insanlar saymak gerekir;yok eğer yaşamın bir anlamı da amacı da yokluk ile katı,umutsuz bir bilgisizlikse,o zaman bu işkencenin kimin işine yaradığını,ne için sürdürüldüğünü anlayamıyorum...Hiç kimseyi,hiç birseyi anlayamıyorum.
Anton Çehov
Sayfa 281 - İŞ KÜLTÜR