96 syf.
·Beğendi·9/10
Borges tarfından seçilmiş birbirinden değerli onbir hikayenin yazarı için galiba Nietzche’nin şu sözü aforizması düşer:
“Derin olduklarını bilenler, duru olmaya çalışırlar. Derin görünmek isteyenler, bulanıklık için uğraşırlar(...)”
Kafka’nın duruluğunun altında onun dipsiz uçurumunu bugüne kadar okuduğum her hikayesinde ürperek hissettim. Ve o duruluğun üstünde “amor fati” yüzmektedir. Kafka’nın bir diğer önemli erdemini —bence— yine Nietzsche başka aforizmasında güzel açıklar:
“Derin düşünen kişi her zaman haksız olduğunu bilir, istediğince davranıp yargılasa da.”
Farklı kitaplarda geçen bu iki aforizmanın ortak öznesi derin düşünen ve bunu bilen kişidir: Franz Kafka
Bunun yanında, önsözde Borges’in yazdığı kısa inceleme defalarca okunmayı hak ediyor. Borges, geniş kavrayışıyla, Kafka üzerine çok özgün ve doğru saptamalarda bulunmuş.
Her bir hikayeyi keyifle okudum ama sıralama yapmam gerekseydi ilk üç hikaye olarak şunları seçerdim; Prometheus, Açlık Sanatçısı ve Akademiye Bir Rapor.