İlk okuduğum Zweig kitabı. Roman beklerken hikayeler çıktı. Hikaye, kitap olarak çok sevdiğim bir tür olmadığı için değerlendirmem objektif olmayacaktır.
Bu kadar uzun tasvirleri rus edebiyatında görmem mümkünken Zweig da bu konuda oldukça iyi. Almanca orjinal metni görmeyi, okumayı istedim o muhteşem tasvirleri gördükçe. Ayrıca çevirmene de fazlasıyla iş düşmüş. Hikayeyi saymadan gerçek anlamda bir kitap yazmış sayılır, hele de almancanın karışıklığını göz önüne aldığımızda "sayılır" ifadesi yerine "düpedüz" denilebilir.
Pdf formatı rahatlıkla bulunup özellikle "Amok Koşucusu" ve "Leporella" hikayeleri okunmaya değer.
Ölüm'ün hikayeleri.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.