Fransa’da liselere varlıklı sınıfların, mutlu azınlığın çocuklarından %94’ü devam ederken, işçi çocuklarının %45’i, köylü çocuklarının ancak %32’si gidebilmektedir. Eğitim süresi boyunca da işçi ve köylü çocukları dökülmekte; ve dökülme oranı son sınıfa gelindiğinde İngiltere’de %40’ı, İsviçre’de %50’yi, Federal Almanya’da %80’i bulmaktadır. Fransa’da, teknik üniversite ve yüksek öğretmen okullarında işçi çocuğu oranı yalnızca %2’dir. Kapitalist ülkelerde egemen sınıfların, varlıklı sınıfın çocuklarının yüksek öğrenime devam etme şansı, işçi çocuklarından 40 kat, yoksul köylü çocuklarından 80 kat fazladır..