Kaç mil kalmıştı bu özlemin bitmesine
Gittiğim her mavide görünen galata kulesi
Bilmiyorum bu kaçıncı maviydi
Yada hangi tonuydu bu yoruldum
Işıkların sönmesini bekledim galata da
Martıların uçmasını
Herkes pencereyi kapamış
Kimse kuşları beklemiyordu,
Uzak mıydık sahi çok mu uzaktık da
Sevmeye bırakmamışlardı bizi
Galata rıhtımında iki bardak çay
Elleri kırmızıya değiyordu, gözleri mavide
Şimdi geçmiş zaman değildi
Gelecekten arttırarak gelen
Yaşamaya çalışan iki ayrı dünya
Maviydik evet gecenin siyahında
Şimdi gökyüzü mü
Mavi olmasını bekliyorduk...
Fatih Çavdaroğlu