Vasiyetim şu...
Varsa param, hepsini bağışlayın. Vücudumda kullanılabilir ne kadar organ varsa ve kime ne yarıyorsa, dağıtın. Ama kalbimi vermeyin. Kalbim sadece ona ait ve hep öyle kalacak. Ben ondan başka kimseyi sevmeyeceğim, sevemem. Çünkü onun baktığı gibi bakamaz kimse bana. İçimden hep “ beni neden sevmedin” diye sordum.
Olsun.
En azından sevdim, bu ikimize de yeterdi. Bu bedende bu kalp sadece olna ait diyorum işte, sevmese de ona ait. Kimseye vermeyin. Bencil olduğumu mu düşünüyorsun? Bana sorarsan o bunu hak ediyor yine de. Kimse bunu bana çok görmesin. Hayatı boyunca kimseye sevgi besleyememiş bir adamın son isteği bu.
Kalbimi ona verin. Kabul etsin.
Hal ediyor muyum bunu? Bilemem.
Belki de etmiyorumdur...
Harika bir yazı, daha ne olsun...
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.