Uzun bir süredir aklımın almadığı şekilde düşündüğüm, üzerine telaşlandığım, kendime şaştığım ve bunu düşünmenin acaba depresyonda mıyım yada neden düşünüyorum deyip anlam veremediğim bir konuyu; satır satır anlatan ve bana yaşatan bir kitap oldu. Ne yazık ki elimizde olan, benim dediğimiz herhangi bir şeyin kıymetini bilmiyoruz... ne sevgilerin ne dostlukların ne hayatların ne aldığımız nefesin ne de imkanımız varken okumadığımız kitapların... üzülüyorum, telaşlanıyorum, korkuyorum ve bu duygularımdan utanmıyorum. Kitaplarla ilgili düşüncelerimi pekiştirdim, hissiyatlarımı tazeledim ve bir kez daha savunduğum “ kitap okumak, bir çok hayat yaşamaktır” fikrini kabullendim.. Sahiden ya kitaplar olmasaydı?
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.