Şeytanca bir bakışla baktı bana. “Bunu istemiyorsun. Güzellikle af diledim. Ama seninde söylediğin gibi ben şımarık bir prensim. Bunu…” dedi ve ıslık çaldı, “sen istedin.”
Çevremiz bir anda onun askerleriyle sarılmıştı. Ben bir kısmını görebiliyordum, karınca sürüleri gibi her yerden çıkıyorlardı. Güvenliği nasıl kırmışlardı? Gözlerim şokla açılmış,
benim askerlerimi esir alan askerlere bakıyordum. Yerimden bile kıpırdayamıyordum.
Artemis şaşkınlığımdan faydalanıp elimdeki kılıcı aldı. Ona yumruk atmak için elimi havaya kaldırdım, bileğimi havada yakaladı ve yüzüme bir yumruk geçirdi. Ben sendelerken beni tutup omzuna attı.
“Özür dilerim aşkım, ama ancak zor kullanmaktan anlıyorsun.”