Facebookta bir kitap okuma grubunda gördüm kitabı ve hemen aldım. Bir günde de bitirdim hemen.
Sakallı Celal gerçek bir aydın. Tanzimat ve Servetifünun sanatçılarının hemen hemen hepsiyle çok yakın biri ama nedense böyle bir bilgi deryası, arkasında hiçbir eser bırakmadan ölüp gidiyor. O kadar cömert ve gönlü geniş bir insan. Gericiliğe karşı da büyük mücadele vermiş. Günümüzde meşgul olan birçoğu altın değerinde vecizenin de sahibi aynı zamanda.
Galatasaray Lisesinde öğretmen yardımcılığı yaptığı yıllarda öğrencilerine şunu söylermiş: "Ceketim orda asılı,paraya ihtiyacı olan gidip ordan alabilir."
İlk öğretmenliğe Üsküp'te başlamış ancak orada kendi imkanlarıyla bir futbol sahası yaptırınca gerici çevreler tarafından şikayet edilmiş ve görevden uzaklaştırılmış,daha sonra Kastamonu ve İzmit'te de öğretmen olarak çalışmış. Cumhuriyetin ilk yıllarında Ankara İdadisinde genç sayılabilecek bir yaşta müdürlük yapmış anca mevcut milli eğitim müdürü ülkenin yetişmiş insan gücüne ihtiyacı olduğunu belirtip 11.sınıflarla birlikte 10.sınıfları da formaliteden bir sınav yapıp mezun etmesi konusunda baskı yapınca oradan da istifa etmiş ve fabrikaya işçi olarak girmiş. Fabrikada da bütün makineleri kullanmayı ve tamir etmeyi hemen öğrenmiş ve yanındaki ustalara da öğretmiş. Hayatı o kadar uçlarda yaşamış bir insan.
Üstüne başına hiç dikkat etmez bir nevi güzel elbiselerle gözükmekten imtina edermiş,buna rağmen kimseyle yakın temasa geçmeyecek kadar aşırı derecede de titiz bir insan.
Bugün herkesçe bilinen:
"Bu kadar cehalet ancak eğitimle mümkün olabilir.
Bu ülkede ilgililer bilgisiz bilgililer ilgisiz.
Türkiye'de aydın geçinenler Doğu'ya seyreden bir geminin güvertesinde Batı yönünde koşturarak Batılılaştıklarını sanırlar.
İnci istiridyeden çıkar ama her istiridyeden değil,her insanda zekanın bulunmadığı gibi."
vecizelerinin sahibidir.
1962 yılında tek başına yaşadığı binada ölmüştür ve mezarı hocası Tevfik Fikret'in de mezarının bulunduğu Aşiyan'dadır.
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.