Martin ve Charlie’nin yol maceralarına ortak olurken çok sevimli bir kitapla karşı karşıya kaldığıma emindim. Çok akıcı ve hoş bir kitaptı. Okuduğum her sayfada tatlılıklarına karşılık yüzümde oluşan bir gülümseme vardı ta ki son 50 sayfaya kadar.
Son sayfalarda hikayenin modu değişti ve ben gözyaşlarımı tutamadım. Kitap çok güzeldi.
Eğer içinizi yumuşacık yapacak ve biraz da ağlayacağınız bir kitap istiyorsanız Canım Kardeşim’e bir şans verin derim ^^