20 yaşındayım. Hiç bir kitabı okurken bu kadar duygusal anılar yaşadığımı, kendimi çaresiz hiss ettiğimi görmemiştim. Kitabı okurken- hayatta da böyle saf, masum insanlar çok olsun diye isyan ettim resmen. Azerbaycanda bu kitap tiyatroda oynanıldı ve bu tiyatro oyuncularının her biri görme yada yürüme engelleri olan oyunculardı. Tek 
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu orta bi kitap diyelim. Başka kitaplardakı yorumlarıma bakarsanız orda sırf aşktan bahseden kitapların insana çok birşey vermediğini yazmıştım. Bu kitapta sadece aşktan, hasretten bahsediyor. Bi kadının ne kadar sevdiği adamı kutsallaşdırması anlatıyo. Güzel, saf aşktan bahsediyo. Tabi ki, benim tarzıma uygun olmaması kitapın iyi olmadığı anlamına gelmiyo. Siz de okuyup deneyin, inşAllah beğenirsiniz. Yorumlarınızı bekliyorum) kelimeyle”efsane”diye bilirim. Herkese tavsiye ederim...
·
3 Gösterim
2 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.