.
@birkutukitapcom un Şubat ayı kutusundan gelendi
Yaşlılık, yalnızlık ve ölüm korkusu üzerine kurulmuş bir roman... Fazla asosyal ihtiyar bir karı koca(karısı daha fazla) ... Mathea ve Epsilon... markete gittiğinde kasada kimse olmamasını dileyecek kadar, reçel kavanozunu açmalarını isteyemeyecek kadar, apartmanda komşularının evinin önünden geçerken onlar çıkmasın diye hızlı hızlı ordan geçecek kadar...Mathea ölümden çok fazla korkuyor, öldüğünde eşyalarına ne olacağını, onları ne yapacaklarını bilememek ten dolayı çok endişeli .
Hüzünlü, nadir de olsa gülümseten bir romandı. Norveç li yazar insandaki o melankolik ruhu güzel tasvir etmiş. Sadece ince bir kitap olmasına rağmen biraz okurken sıkıldım Esasında Mathea nın yaşadığı ruh hali hepimizde ara ara olur. Ama bu kadının durumu daimi idi. 🤷️Böyle bir hayat zor olsa gerek... . . .
.
.
.
. "Önceleri ölüm ilanlarını yalnızca benden daha kısa yaşayanlara nispet yapmak için okurdum, ama şimdi bunun bir anlamı olmadığını düşünüyorum, çünkü hepimiz yalnızca bir an yaşıyoruz ne de olsa. "
.
.
.
. "bir insandan nefret ettiğimizde onda kendi içimizde gömülü bir şeyden nefret ederiz."
.
.
.
.. "İnsan hiçbir şey yapmadan duramaz, yoksa boşta kalır ve daha ne olduğunu anlamadan yaşam parmaklarının arasından akıp gider.".
.
.
16 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.