İlk kitap biraz romantikti hatırlarsanız. BU DAHA DA ROMANTİK! Öyle ki, sadece kitaba bakıp “bi saniye bu suikastçiydi, değil mi?” diye düşündüğüm zamanlar oldu sık sık. Yine de şunu söylemeliyim, ilk kitapta tam olarak oluşturamadığı fantastik evreni bu kitapta oluşturmaya başlamış. AMA, yine de çok eksik var. Örneğin cadılardan bahsediyor ama cadılar ne yapar ne eder, güçlerinin sınırları nedir bilmiyoruz. Feylerden bahsediyor ama aynı şekilde, tam olarak ne olduklarını anlayamıyoruz.
Buradan sonra yazacaklarım spoiler, kitabı okumamışlar okumasın derim.
Kitapta beni en rahatsız eden şey Celaena’nın “her şey” çıkması. Diğer karakterler Celaena’nın yanında çok düşük kalıyor. Çok şükür Dorian büyü yetisi gibi bir şey edindi de biraz toparladı, onun haricinde Chaol falan çok sönük kalmış bence.
Daha kitabın başında, ilk kez Aelin’den bahsedildiğinde bizim Celaena olduğunu anlamıştım. Yani gerçekten, güçlü olan ne varsa kız ondan oluyor. Suikastçi, prenses (hatta taht varisi), mitolojik denilen şu feylerden... Ne bileyim, tüm gücün bir karakterde toplanması bana itici gelir hep. Özellikle de o güç, karakterin kendi yetileriyle kazandığı değil de doğuştan gelen güçse.
Öte yandan ben Celaena’yı tehlikeli bir suikastçi olarak göremiyorum. Evet, geçen kitabın aksine bu kitapta epey bir kişiyi öldürdü. Buna rağmen fark ettiyseniz, bu kızın öldürdüğü kişiler hep kötü çıkıyor. Hani olur da yanlışlıkla günah işlerse falan aman...
Gelelim şu Nehemia ve ölümüne. Ben Nehemia ne yaptı ne etti hiç anlamadım. Biri tarafından öldürülüşünü falan anlayabildim de Celaena onun ölümünü nasıl bir fedakarlığa bağladı onu anlayamadım tam. Öte yandan ilk kitaptan beri arkadaşlıkları da bana çok kaliteli gelmemişti, bu yüzden hiç üzülmedim bile kızın ölümüne ama herkes çok etkilenmiş gözüküyor.
Chaol’la beraber olmasından hiç bahsetmek istemezdim ama bahsetmek zorundayım. Bu kızın hayatı hep böyle romantizmle dolu mu geçmişti? Her neyse, romantizmi eleştirmeyeceğim. Sadece en son kısımda, Nehemia olayından sonra, Chaol’a yaptığı şey oldukça saçmaydı ve ben Chaol olsam muhtemelen kızı ömrümün sonuna dek affetmez, mantıksız davrandığını düşünürdüm. Yok ama Chaol’umuz kıza hala aşık, bir de gidip Dorian’ı (en iyi dostunu) bir başına bırakmak pahasına da olsa kız için fedakarlık yapıyor.
Neyse, biraz sert konuştum ama tüm bunların yanısıra yazar şu fey güçlerini biraz daha açar, Terrasen ve Adarlan arasındaki tarihi süreçten de biraz daha ayrıntılı bahsederse, kitabın geçtiği evrene adapte olurum diye düşünüyorum. Çünkü o evren yavaş yavaş oluşuyor gibi.
·
115 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.