Piyon’u beğenmiştim ama Vezir’i daha da çok beğendim. Bu kitapta aksiyon, savaş, entrika daha çok vardı ve biz bu hareketliliğin yanında Kitty’nin bu savaştaki gerçek kimliğini de öğreniyoruz.
Kitty Doe, Lila Hart olmayı bu sefer kendi rızasıyla kabul etmişti fakat her zaman ki gibi dik kafalılığı, inatçılığı ve bencilliği ile başına türlü belalar getirdi.
Bir karakter neden bu kadar dar kafalı olur? Her şey de Benjy, Benjy diye yanıp bitiyor ve tek düşündüğü şey sevdiği adamın hayatı. Eğer Benjy’yi diline getirmeyecekse de sen bana bunu yaptın, yok sen bana güvenmedin diye milleti sinir ediyor. Ülkenin durumu vahimken ve savaş çıkmak üzereyken bencilliğiyle yine beni sinirlendirdi. Bu kız akıllanmayacak sanırım. Yine de çıkardıkları isyana yardım etmeyi kabul etti ve ne kadar saçmalasa da sonunda istenilen şeyleri yaptı, buna da şükür.
Bu kitaptaki en iyi karakter şüphesiz ki Knox. Adam karizmatik, akıllı, sağduyulu, idealist ve lider. Attığı adımlar o kadar yerinde adımlardı ki, Kitty’nin saçma hareketleri yanında Knox’un alnından öpmek istedim. Benjy’de iyi çocuk şimdi, onun da hakkını yemeyelim ama Knox en iyisi!
Kitabın sonunda bir bomba patladı, bu yüzden üçüncü ve son kitap olan Şah’ı baya merak ediyorum. Umarım beklentimi karşılar.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.