Selin Hatipoğlu: "SABAH SAATLERİNDE ŞİİR": SABAH SAATLERİNDE ŞİİR Kadın maviydi uçsuz bucaksız gökyüzü gibi,adam ise siyahtı Yok etti bütün renkleri. Kadın yanıyordu ateşte çaresizce. Adam ise kül oldu ona beraber yok olalım diye. Kadın bir yıldızdı gecenin Karanlığında parlayan. Adam ise geceydi kadını esiri altına alan. Kadın ilk baharın ilk çiçeğiydi. Adam sonbaharın son yaprağı. Kadın rüzgarı takip eden bir uçurtmaydı. Adam ise her seferinde onun takılıp kaldığı ağaç dalları. Öyleydi işte... Kadın mutluluktu sonsuzluğu arayan. Adam sonsuzluktu mutluluğa kavuşamayan...

Kadın maviydi uçsuz bucaksız gökyüzü gibi,adam ise siyahtı Yok etti bütün renkleri. Kadın yanıyordu ateşte çaresizce. Adam ise kül oldu ona beraber yok olalım diye. Kadın bir yıldızdı gecenin Karanlığında parlayan. Adam ise geceydi kadını esiri altına alan. Kadın ilk baharın ilk çiçeğiydi. Adam sonbaharın son yaprağı. Kadın rüzgarı takip eden bir uçurtmaydı. Adam ise her seferinde onun takılıp kaldığı ağaç dalları. Öyleydi işte... Kadın mutluluktu sonsuzluğu arayan. Adam sonsuzluktu mutluluğa kavuşamayan...

Şiir

1 Gösterim

2 Yorum