~Suzan Defter | Ayfer Tunç~
Suzan Defter adeta Bir Edip Cansever şiirinin hikayesi gibiydi. Derin bir üzünçle, çaresiz bir yalnızlıkla yazılmış hissettirdi. Sayfa düzeni okuduğum kitaplar arasında ilk kez karşılaştığım bir kurguyla yazılmıştı. Kitapta aynı anı paylaşan iki kişinin farklı günlüklerde yer alışını , iki farklı yaşamın bir başkasının gözünde nasıl gözüktüğüne tanık oluyorsunuz.
Kitaptan Alıntılar
İnsan gençliğini aşka vermezse, gençlik neye yarar?
Eski bir şiir kadar hüzünlü olmak istiyorum sadece
Ayrılık; gidenin ,kalanın kucağında bir kucak kor bırakmasıdır.
İnsan kendini bile bir başkasını severek sevebilir ancak
Kadın gidince evin dokusu bozulur, susuz kalmış çiçeği benzer, solar. Küçük şeylerin izi silinir. Eşyanın dili tutulur ev sağırlaşır.
Okyanusun içinde kendi soluğunu tüketerek kaybolan bir denizaltıdır ev, canlılar geçer pencerenin önünden su götürür yeryüzünü.
Bir ev nedir? diye düşündüm: kardan yağmurdan korur insanı, penceresi vardır dışarıya bakarsın, ama dışarıda değilsin hem hayata aitsin hem kendi fanusundasın.
Yine de bir ev nedir?
Ama içimi acıtan bir şey var artık kısa ve keskin yara gibi gülüşlerinde..
Her bilgi yalnızlığımı artırıyor
Uyuklamak parça parça ölmek uyumaksa yekpare ölüm
Bir kadın birden bire günlük tutmaya başlamışsa ya aşık olmuştur ya terk edilmiştir
Ayrılmak bir solucanın ikiye bölünmesi gibidir,her iki parça ayrı ayrı yaşamaya devam eder, bir zamanlar tek parça değilmiş gibi, tanımaz birbirini parçalar.
·
8 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.