Ahmet Hamdi Tanpınar kendini çoktan ispatlamış kült bir yazar, benim yazacaklarım beyhude olabilir, bunun bilincinde olduğum için de nasıl yazsam diye kara kara düşünüyorum. Bu işe hiç kalkışmasa mıydım acaba? Klişe sözü tekrar edeyim o zaman; sürç-ü lisan edersem afola...
tekrar tekrar okundukça her seferinde insanı başka türlü etkileyen bir roman. her karakter güzeldir ama ihsan ve suad karakterleri başka bir güzeldir. suad başlıklı bölümün, emirgan'da bir akşam bir yemeğini anlatan ilk yarısı, insanı bir başka aleme götürür. tanpınar, mümtaz'la nuran'ın aşkını anlatırken bir ilişkinin içerisinde insanı ve ilişkiyi yiyip bitiren ve herkesin yaşadığı neredeyse herşeyi anlatır. huzur, en güzel romanlardandır. Lakin okumaya yeni başlayanlar için dili ağır ve zor bir kitaptır. huzursuz olabilirler okurken. Ahmet hamdiyi okumaya karar vermişlerse "saatleri ayarlama enstitüsü" kitabı ile başlamalarını öneririm.. Daha sonra huzuru bulabilirler