Odamda pencerenin önünde durdum vw gün boyu yaşadıklarımı düşündüm.Bir kız çocuk doğmuştu bu yağmurlu kente biraz önce.Bir erkek bebek, erken doğumda ölmüştü.Her gün binlerce çocuk doğuyor, yüzlerce çocuk ölüyordu. Devletimiz hastane kuruyor ama içine düşük yaptıracak donanımı koyamıyordu çoğu kez.Yine de her gün, nüfusa yaklaşık 4. 400 çocuk ekleniyordu. Bu çocukları topluma kazandırmak için okullar yapıyor, binlerce çocuğun dimağını, yüreğini, ufkunu aydıñlıklara açarken,binlerce çocuğunda ışığını söndürüyor, karanlığa çeviriyordu yüzünü, hep aynı devlet.Beceriksiz, hantal, şaibeli devlet! Otelin adı,düşmanı denize döktügümüz ve bir millet olarak yeniden doğduğumuz günü simgeliyordu. Kurtuluşumuzu! Düşmanı yetmiş beş yıl önce denize döktüğümüz rıhtıma baktım, gözlerimi kısarak. Düşmanı yetmiş beş yıl önce denize döktüysek, bugün doğan kızın babası kiminle vuruşuyordu dağlarda?
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.