Her zaman okumaya korktuğum bir kitaptı. Ya anlayamazsam diyerek hep ileri atıyordum. Ama bir anda okuma isteği geldi ve başladım. Biliyor musunuz hiçte düşündüğüm gibi olmadı. Kitabı çok rahat bir şekilde okudum. Ağır, uzatılmış cümleler bekliyordum; öyle değildi. Yazarın dili o kadar hafif ve okunasıydı ki! Bu kitapla Dostoyevski’ye olan ön yargım tamamen kırıldı. En çokta şeyi sevdim: Yazar tüm egolardan sıyrılarak “bozulmuş” insanlığı olduğu gibi anlatmıştı. 700 sayfalık bir roman ama hiçbir sayfasında sıkılmadım. Raskalnikov’un fikirlerini okumak keyifliydi. Onu anlamak güzeldi. Ve kitabın sonunu iyi ki böyle bağlamış yazar. Sonundaaa dedim, sonunda istediğim oldu. :”) Suç ve Ceza denildiğinde aklıma direkt bir adamın hapishanedeki psikolojisini okuyacağım gelirdi. Yanılmışım. O kadar çok olay oldu ki! Kitabı başta gerçekçiliği, bazı şeyleri tokat gibi yüze vurması olmak üzere her şeyiyle çok sevdim. Kesinlikle okuyun. Harika bir eser.️
·
12 Gösterim
1 Yorum
Bu yorum görüntülenemiyor
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.